bombka

Dzisiaj nic wielkiego. Jeśli zupełnie brak mi inwencji to stosuję prosty patent - ulubione kozaki, ulubione spodnie, ulubiona torba, jakaś tunika + chustka. To zawsze zadziała. Nie wiem czy to widać, ale mam na sobie tunikę - bombkę (swoją drogą bardzo chciałabym mieć spódnicę bombkę). Breloczek do torebki stworzyłam sama, wprawdzie przy tej torbie sprzed 3 chyba sezonów była zawieszka z dyndającymi szydełkowymi kwiatkami i koralikami, ale niestety wszystkie poodpadały i je pogubiłam. Zostało tylko kółko z łańcuszkiem, do którego doszyłam kawałek białej kity, który pałętał się gdzieś tam po domu i często przewijał mi przed oczami. W końcu znalazłam dla niego zastosowanie.

Prawdopodobnie nie widać tego, że: chustka przetykana jest wielokolorowymi połyskującymi nitkami; tunika jest fioletowo-oliwkowo-szaro-biało-”kawomlekowa”; spodnie są ciemnoszare; tunika ma bufki, jest odcinana pod biustem i z tyłu wiązana na kokardkę (no tego to na pewno nie widać ).

Tunika/tunic: h&m

Chustka/scarf: Waterlooplein Market, Amsterdam

Rurki/skinny jeans: h&m young

Torba/bag: reserved

Breloczek/pendant: selfmade

Kozaki/boots: vintage

wisiorek

Pewnego dnia zupełnie niespodziewanie przypomniałam sobie o posiadaniu, uwaga uwaga…miniaturowej klatki z ptaszkiem w środku. Może pokażę jak to wygląda, bo brzmi dość dziwnie.

Jest ona częścią kolekcji maleńkich przedmiotów, wraz z miniaturowym żelazkiem, budzikiem, lusterkiem i moździerzem. Format zupełnie jak dla lalek. Kiedyś to dostałam nie wiadomo po co i dlaczego, leżało bezużytecznie tyle lat, bo powiedzmy sobie szczerze - co można z tym robić? Teraz wpadłam na pomysł potraktowania tejże klatki jako zawieszki do naszyjnika. Zawiesiłam ją więc na łańcuszku i mam taki oto wisiorek:

Znowu za dużo się nie narobiłam, ale bardzo się z rezultatu cieszę. To było raczej działanie na zasadzie odkrycia nowego ukrytego potencjału. Co jak co, ale wysiłek umysłowy musiałam w to włożyć.

czapka smerfa

Na wagę za 2 złote kupiłam wełnianą czapkę w kolorze butelkowej zieleni. Czapka jest obszerna, z tyłu zwisa dziubek, wyglądam jak smerf, wszystko fajnie. Ale pewnego bardzo wietrznego dnia czapka uparcie nadymała się jak balon i swobodnie sfruwała mi z głowy, co zmusiło mnie do przedsięwzięcia kroków mających na celu zwężenie tejże czapki. Do głowy przyszedł mi pomysł ze spięciem jej broszką. Nie narobiłam się przy tym wprawdzie za wiele, ale inwencja własna jest, więc zaliczone. Co więcej- w dni niewietrzne mogę broszkę odpinać, stworzyłam więc czapkę wielofunkcyjną. Ha!